Меня зовут Егор, я отправился на электричку, которая привезет меня из молодечненской глуши в Минск. Наслаждаясь видами хвойного леса и солнечного неба, я наткнулся на бабушку, которая копошилась в сумках, не понимая, как три пакета уместить в свои две руки. Пожалуй, я бы прошел мимо, если бы не ее «Молодой человек, вы случайно не идете на станцию?». «Да, конечно, давайте поднесу пакеты» — предложил я. По пути наш разговор постепенно перетекал в душевный обмен личными проблемами. В какой-то момент мы настолько прониклись доверием друг к другу, что сами не заметили, как случилось чудо и мы плавно СДЕЛАЛИ ЭТО. Через чуть больше, чем минуту, авторы тура тоже СДЕЛАЮТ ЭТО и, надеемся, вы тоже. Что мы заменили на СДЕЛАТЬ ЭТО?
Ответ: перайсці на беларускую мову.
Зачет: перейти на беларусский язык.
Комментарий: гэтае пытанне не пра рацыянальны, а эмацыянальны інтэлект, а таксама разуменне абстрактных беларускіх рэалій, якія лётаюць дзесьці ў паветры. Я б ні за што не стаў размаўляць па-беларуску з чалавекам, не разумеючы, хто ён і што ў яго за мэты. Падобны склад думак аказаўся і ў звычайнай беларускай бабулі, якая яўна перажывала часы ўрбанізацыі, падчас якой за беларускую мову можна было атрымаць таўро «калгаснік». Таксама гэтае пытанне было навеяна вядомай пастай пра дранікі, у якой рускамоўны чалавек апісвае беларускага суседа Змітра́, які пачаставаў аўтара дранікамі і пасля спробы першага кавалку здзяйсняецца цуд: тэкст ідзе далей па-беларуску. Гэты прыём лічу апраўданым, бо беларуская прырода і адзінокая бабуля з торбамі – гэта таксама сімвалы Беларусі. Мы з вамі ўжо прайшлі вялікую частку тура, таму лічу, што мы ўжо дастаткова адзін аднаму давяраем. Далей пытанні будуць па-беларуску
[Примечание загружающего: для базы следующие вопросы загружены на русском языке, на очнике они игрались на беларусском].
Источник: 1.
https://goo.su/8fSoXpT
2. СВУМЯЗЗЯС (Сапраўдны выпадак у Маладзечаншчыне, які здарыўся з Ягорам Старавойтавым)